Wat Wij Moeten Weten: Bespreking

Potteke met vet gewenst
Over het eerste album: Solden In Griekenland

Sinds Urbanus-tekenaar Willy Linthout zijn persoonlijke ervaringen met de zelfdoding van zijn zoon verwerkte in Jaren van de Olifant heeft hij een ander publiek gevonden. En plots zag ook de pers in hem iemand die iets te vertellen heeft. We hadden 'm andere omstandigheden toegewenst om een nieuwe weg in zijn carrière in te slaan.

In zijn nieuwste reeks Wat Wij Moeten Weten leren we "moedre" kennen, de mater familias van een uitgebreid gezin waartoe ook oude bekende Karel Germonprez uit Jaren van de Olifant en het kortstondige De Leveling behoort. Zoon Valère woont nog bij haar in en besteedt daardoor ook de grootste zorg aan zijn noodlijdende moeder. Hij maakt halfgeslaagde uitvindingen om hun leven wat makkelijker te maken. Zolang moedre naar haar dagelijkse soaps kan kijken, is 't allemaal wel. Een enkele keer schoten we in een lach door de vinding van Valère om een teller te monteren in een ladekast waarin hij een laatste sprankel privacy wil bewaren. Als moedre per ongeluk de lade opent en de teller op 1 springt, is ze zo pienter om daarna nog eens 999 keer de lade te openen zodat de teller opnieuw op 0 springt. Niets aan de hand, maar wat een kostbare energie ging hier aan verloren! Haar dagen zijn geteld.

Een enkele keer haalt Valère verwijtend uit naar zijn broers die maar sporadisch hoeven af te komen. Hij doet dat moederziel alleen aan een tafel waar drie bierflesjes op staan. Doorheen dit eerste album, dat bestaat uit twee hoofdstukken, merk je gestadig hoeveel er wordt gedronken, gezopen zelfs. Een probleem is in de maak. Al zal er eerst besef moeten komen. En dan is er nog "den boek", een bindend element waarvan de werkelijke rol van betekenis pas in volgende hoofdstukken zal ontkiemen.

Wat Wij Moeten Weten ligt in het verlengde van Jaren van de Olifant en De Leveling. Alleen blijft hier op het eerste zicht Het Grote Drama achterwege. De aanleidingen zijn er al wel, in overvloed zelfs. Het is een beetje zoals met de tv-serie De Ronde waarbij om geduld werd verzocht om de reeks week na week te zien groeien. Wat ons nu al opviel is de combinatie van het Vlaamsche gezinsleven met zijn tradities en gewoontes enerzijds en de rare, verborgen kantjes die elk gezin achter zijn façade wel heeft anderzijds.

Na twee hoofdstukken van Wat Wij Moeten Weten rezen er bij ons al veel vermoedens, verwachtingen en vragen. Als overkoepelend verhaal moet het echter nog wat extra vet krijgen. Maken we een nieuwe afspraak na deel 2 voor een nieuwe evaluatie?
David Steenhuyse
(http://www.stripspeciaalzaak.be Maart 2011)


Wat Wij Moeten Weten: De Commentator

"Ik weet wel wat ik wil"-attitude
Over de integrale editie van Wat Wij Moeten Weten

Hoewel er een familiaal drama aan moest voorafgaan, heeft Willy Linthout de laatste jaren enorm veel krediet gewonnen bij journalisten, critici en ander rapalje met een opdringerige mening. Iedereen keek ervanop dat er in hem ook een ander soort verhaal zat dat ver weg leek te staan van de absurde kolder in Urbanus. Nochtans vinden we dat Linthout trouw is gebleven aan zijn eigenzinnige no-nonsenseaanpak en niet in het minst zijn "ik weet wel wat ik wil"-attitude.

Na het onwrikbaar gevoelig stripdocument Het Jaar van de Olifant en een in ons ogen half afgewerkt overgangetje De Leveling stelde hij in Wat Wij Moeten Weten andere telgen van zijn familie voor. Karel kennen we nog uit Linthouts vorige werken. Hij is de vader van Wannes en moest leren wennen aan het harde feit dat hij na de zelfdoding van zijn zoon zijn vader wàs. Zijn eigen persoonlijke verwerking dreef tussen hem en zijn echtgenote een wig die in het vervolg van Wat Wij Moeten Weten gevisualiseerd wordt door een letterlijke scheur in de grond. Zijn broer Roger kampt met de drankduivel. Hij verbergt overal in en rond het huis flessen en luistert naar de tien geboden van de alcoholicus die een van zijn kippen aan hem doorgeeft. Ook hij lijdt onder een beschadigde relatie met zijn vrouw. Broer Valère daarentegen is zo vrij als een vogel, al vult hij vrijheid op geheel eigen wijze in. Hij woont bij "moedre" in en zorgt in de mate van zijn kunnen voor haar. Ook hij is een alcholicus.

In de hoofdsstukken die we nog niet gelezen hadden na de eerste uitgave van de eerste vier hoofdstukken, gebeurt het onherroepelijke: moedre sterft. Wat de gevolgen hiervan zijn op het lot van de broers en hun onderlinge verstandhouding lees je in deze complete uitgave van alle hoofdstukken. Ondanks het verdriet, de ruzies en de aftakeling is er ook plaats voor begrip, deernis en compassie. En de irritante Mister Proper-dwerg is een komische topvondst.

Wij hopen dat we met deze bundel niet het laatste hebben meebeleefd uit de leef- en gedachtewereld van meneer Linthout. We lezen met veel plezier de reeks Urbanus-, die straks aan zijn honderdvijftigste avontuur toe is, maar zo af en toe een 'uitstapje' als Wat Wij Moeten Weten is niet te versmaden. We wensen het Linthout alleen niet toe om nog verder te moeten graven in zijn niet-alledaagse entourage om er een verhaal uit te puren.
David Steenhuyse
(http://www.stripspeciaalzaak.be September 2012)