Al van kinds af aan was Willy dus gepassioneerd door tekenen. Ook op school, het Vrij Technisch Instituut in Lokeren, waar hij zes jaar lang de strip Prosperke (Urbanus avant-la-lettre) publiceerde in de schoolkrant. Toch werd hij niet meteen als striptekenaar ontdekt. Zijn eerste boekjes liet hij zelf drukken, met de winst van de Missie-wafelenverkoop. In 1977 zag zijn album 'Waarom? En andere vreemde verhalen' het daglicht.

Tekenen bleef aanvankelijk een hobby (in 1982 verscheen dan ook de Nero-parodie De Zeven Van Zeveneken van Linthout zijn hand), net als het verzamelen van strips en zeldzaam speelgoed.

Willy Linthout

Willy Linthout

Pas toen hij, naar de grote Vlaamse stripvoorbeelden Sleen en Vandersteen, een nieuwe stripreeks wilde beginnen, met eigen personages en vervolgverhalen, werd het menens. Waarom een hoofdpersonage uitvinden, als er in Vlaanderen al een ideale stripfiguur in de persoon van Urbanus bestaat?
Het scenario voor de eerste twintig pagina's schreef Linthout terwijl hij in de fabriek aan het metaaldraaien was. Urbanus werd voorzien van een korte, veel te brede broek, bottinen en bretellen en werd omringd door nieuwe, door Linthout verzonnen nevenfiguren: vader Cesar, moeder Eufrazie, de tweedelige hond Nabuko en Donosor, de bromvlieg Amedee en de eeuwig zieltogende, schatrijke nonkel Fillemon.
Daarmee was de familie Urbanus compleet. Alleen de schurk ontbrak nog. Dat werd de immer goedgeluimde clochard-oplichter Jef Patat. Vanaf het eerste album was deze strip, die goed past in de Vlaamse striptraditie van Nero en Suske en Wiske, een succes. Urbanus zelf begon al snel mee te schrijven aan de scenario's. Zo ontstond deel na deel in deze 'grote Vlaams familiesage'.

Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip Urbanusstrip

Roboboy

Alom bekend in de stripwereld had Willy regelmatig contact met tekenaar Luc Cromheecke. Ideeën voor en nieuwe reeks groeiden en kregen begin deze eeuw vorm in het figuur van Roboboy.
Het bizarre robotje dat graag olie drinkt en zich voedt met alles wat van metaal is. Roboboy's vreemde afkomst, constitutie en zin voor extreme humor zorgt voor supergekke confrontaties met de aardse stervelingen. Linthout neemt de rol van scenarist op zich voor deze reeks.

Aan het begin van deze eeuw koos de zoon van Willy Linthout voor zelfdoding. Deze ingrijpende gebeurtenis ligt aan de grondslag van de creatie van Het Jaar Van De Olifant. Het omgaan met en het verwerken van zelfdoding staan centraal in de verhalen.
Hoofdpersonage is de vijftiger Karel. Hij is getrouwd met Simone, heeft vast werk, en zijn zoon Wannes is zijn oogappel. Op zekere dag staat de politie aan de deur met vreselijk nieuws: Wannes heeft zich het leven benomen, hij is van het dak gesprongen.
Linthout sleept ons al vanaf de eerste bladzijde mee in het moeilijke proces dat Karel te wachten staat. Karel wordt heen en weer geslingerd tussen verschillende gevoelens: eenzaamheid, verdriet, onbegrip, tederheid, Vaak verliest hij het verschil tussen realiteit en fictie uit het oog. Niemand kan hem vertellen hoe hij de dood van Wannes moet verwerken. De wereld heeft er geen boodschap aan. Immers, wanneer het er echt toe doet, staat een mens alleen. Helemaal alleen.
In acht delen beschrijft Willy Linthout verschillende tragische, mooie, ontroerende gebeurtenissen die Karel meemaakt tijdens zijn rouwproces. Heel wat ervan zijn gebaseerd op de eigen ervaring van de auteur. Het schrijven en tekenen van deze reeks is voor Willy Linthout dan ook een heel intense ervaring.
Het resultaat: een meeslepend verhaal vanuit het hart. Gevoelens die niet onder woorden zijn te brengen krijgen een beeld in dit naar de keel grijpende verhaal.

Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant Jaren Van De Olifant

Ondertussen verschijnen er nog albums van zijn succesreeks, daarbuiten schreef hij scenario's voor de driedelige reeks Het Laatste Station (2007-'08), getekend door Erik Wielaert.

Een rechercheur wordt tijdens een onderzoek naar een seriemoordenaar geconfronteerd met de zelfmoord van zijn vader, wat hem en het onderzoek danig in de war brengt.
Met momenten een grappig politieverhaal dat snel kan overslaan naar een spookachtige thriller!

Het Laatste Station

In 2011 verscheen het eerste deel van Wat Wij Moeten Weten. De broer van de beroemde tekenaar W.L. drinkt. Het is geen voor de hand liggende keuze dat je een leven in de marge verkiest. Maar de wereld is behalve wreed ondankbaar, ook betoverend en hilarisch. Gelukkig kunnen de personages in 'Wat Wij Moeten Weten' in het geval van nood 'den boek' raadplegen. In dat magische naslagwerk verzamelt de moeder van de beroemde tekenaar W.L. tal van feiten en recepten. De geheime kennis verklaart zo goed als alles en vormt dan ook de gedroomde rode draad in deze fascinerende graphic novel.